Dziękujemy, Aniu.

Nie udało nam się wybrać jednej historii. Więc zebraliśmy te małe.

Dla tych momentów, zdań i zwyczajów, które najlepiej pokazują, jak naprawdę pracowało się razem.

Tę Kronikę współtworzą: Marta, Piotr, Aleksandra, Jakub, Natalia, Michał, Ewa i Bartosz.

W finalnej Kronice w tym miejscu pojawiają się imiona i nazwiska osób, które dodały swój wpis, nazwy wspólnie realizowanych projektów oraz krótkie zapowiedzi historii, rytuałów i momentów rozwijanych na kolejnych stronach.

„Najbardziej pamiętam pierwszy tydzień wspólnego projektu, kiedy nikt nie wiedział, gdzie jest właściwa wersja prezentacji. Ania znalazła ją po dwóch minutach i od tamtej pory wszyscy automatycznie pytali ją o pliki, nawet jeśli sama nie miała z nimi nic wspólnego.”

„Pamiętam wyjazd do Poznania i nasze trzy próby znalezienia wejścia do budynku klienta. Ania była jedyną osobą, która przeczytała maila do końca i wiedziała, że wejście jest od podwórka.”

„Najbardziej zostanie ze mną to, że nawet w najbardziej napiętym tygodniu potrafiłaś znaleźć chwilę, żeby komuś pomóc bez robienia z tego wydarzenia.”

„Dla mnie numerem jeden pozostaje spotkanie, na którym wszyscy dyskutowali przez 40 minut, a Ty na końcu powiedziałaś: «Czyli musimy zdecydować tylko jedną rzecz?». I nagle okazało się, że tak.”

„Kawa o 14:07. Nie wiem, skąd wzięła się ta godzina, ale przez kilka miesięcy naprawdę spotykaliśmy się wtedy prawie codziennie.”

„Dziękuję za to, że kiedy dołączyłem do zespołu, nie dostałem tylko listy linków. Wytłumaczyłaś mi, po co robimy rzeczy w taki sposób. To zrobiło większą różnicę, niż pewnie wtedy wiedziałaś.”

„Nie mam jednej historii. Bardziej setki małych momentów: poprawiony dokument tuż przed wysyłką, wiadomość «sprawdź jeszcze punkt 3», przypomnienie o czymś, co wszystkim wypadło z głowy.”

„Najkrócej: ratowałaś nam terminy częściej, niż powinniśmy przyznać.”